Trage Wegen Werkgroep Oosterzele deed mee aan zeepkistenrace Munte!!

zie onze vorige berichten:

Het gaat razendsnel bergaf met Trage Wegen Oosterzele! (1)

Het gaat razendsnel bergaf met Trage Wegen Oosterzele! (2)

Het gaat razendsnel bergaf met Trage Wegen Oosterzele! (3)

Omdat het al 2 jaar hard gaat, daar in Munte. Hard met een hart. En met visie en spirit. En creativiteit en overleg en durf en humor. Omdat we gecharmeerd en geïnspireerd zijn door de algemene teneur en de bevlogenheid van dit sprankelende burgerinitiatief. Omdat het ook eens op een aanstekelijke manier ‘bergaf’ mag gaan. Omdat in Munte de zon schijnt als het water giet en er bij gebeurlijke (zomer-)dorheid steevast een verfrissende wind opsteekt.

En omdat we gaan voor een beleid dat ook dit soort vitaliteit aanmoedigt en ondersteunt.

Met dank aan de 2 onversaagde jonge piloten die het TrageWegenPaard (eens temeer onze trouwe mascotte!) strak in de teugels hielden.

Het gaat razendsnel bergaf met trage wegen Oosterzele (3)

Inderdaad. Het gaat – of laat ons hopen ‘ging’ – razendsnel bergaf met trage wegen Oosterzele. Zo stond het al een paar keer te lezen. Dus het werd stilaan tijd voor een woordje uitleg. Want we willen zeker niet defaitistisch doen. ‘Bergaf’ is geen wervende slogan. En er zijn in die paar jaar dat we als werkgroep mee aan de kar duwen zeker belangrijke stappen gezet. Het gemeentelijke project loopt. En daar zijn we blij mee. Ook in Oosterzele zijn de trage wegen definitief incontournable geworden. Men kan hier dus beleidsmatig niet meer omheen, en dat beseft de gemeente zeer goed.

Dat is uiteraard positief, maar het kan nog heel wat beter. Véél beter. Het is dus niet aan ons om op enige lauweren te rusten, integendeel. Neem nu de omgang met burgerinitiatieven en spontane engagementen (zoals het onze) waar een stroeve en zelfs ronduit defensieve opstelling niet uit de lucht was. Maar ook op praktisch vlak: probeer als kleine vereniging maar eens een betaalbaar vergaderzaaltje te vinden. Plus de kleine en grote knelpunten waar de gemeente haar verantwoordelijkheid niet neemt…

klik voor een voorbeeld: buurtweg 87 te Balegem

We vinden dit jammer tegenover zoveel goede wil en een duidelijke vraag van de bevolking om de zaken anders aan te pakken. Zie bv. de enthousiaste opkomst bij onze initiatieven van de laatste jaren en heel wat gelijkaardige activiteiten in de streek.

Toch willen we blijven ondersteunen en ons positief engageren. Vandaar dat we de slogan:

‘Het gaat bergaf met trage wegen oosterzele’ hier enigszins willen relativeren:

link – klik hier!

 

 

Het gaat razendsnel bergaf met trage wegen Oosterzele (2)

Hoezo, bergaf…?

En waren we niet genomineerd als fietsgemeente, dan? Met nog eens applaus voor alle fietsers die langs het gemeentehuis passeren! Dat kan toch niet slecht zijn voor de trage wegen? Hey, zeven komma acht kilometer fietspad ligt er al! En mooie frisbruine fietssuggestiestroken! Is dat allemaal voor niks, misschien?

En die trage wegen zelf, dan: ze zijn daar toch al jaren mee bezig? De mensen vragen erom, langs alle kanten. En wie beseft er nu eigenlijk nog niet dat je buurtwegen niet stomweg mag inpalmen of omploegen? En dat de gemeentes daar verantwoordelijk voor zijn? …Dus gaan ze daar bij ons toch ook wel iets aan doen, zeker?

Komkom, en met al die voorbeelden uit de streek? Allez, kijk nu naar Wetteren:

http://www.nieuwsblad.be/cnt/blwpo_01634591.

Gaat Oosterzele dan blijven achterop sukkelen, misschien? En die werkgroep, da’s toch ook in de sjakosj? So what, bergaf? Wat kan er nu eigenlijk nog mislopen…?

Bah, zure pessimisten altijd…!

En toch… Binnenkort méér. Op deze site en op facebook.

Vroege lentewandeling in projectgebied 2: terugblik

Met de zon als zegen. En halverwege, in ’t bos, een kop chocomelk in de knuisten geduwd. Zo ploegden enkele tientallen nieuwsgierige wandelaars en hun viervoeters zich door het even eigenzinnige als modderige traject dat Manu weer zo onnavolgbaar uitgedokterd had.

Dank u, fijne bende!

En wellicht tot gauw nog eens.

Hieronder nog enkele foto’s van Paul Ryckaert:

 

Het gaat razendsnel bergaf met Trage Wegen Oosterzele! (1)

 

Sector3_70_12_cr

Jawel, we kunnen erover meespreken: het gaat razendsnel bergaf met Trage Wegen Oosterzele. En dit in meerdere opzichten.

Droevig nieuws, zegt u? Strookt niet met de positieve inborst van Trage Wegen Werkgroep Oosterzele? Negatieve stemmingmakerij en loze geruchten?

Of geven ze het op, misschien…? Gooit de Werkgroep definitief de handdoek in de ring? Zijn ze vermoeid, gedecimeerd, ontgoocheld? Is het elan verdord, het pleit beslecht?

Laten ze Oosterzele in de steek als verloren tragewegengebied, overgeleverd aan onverschilligheid, onwil en onwetendheid, aan gesjacher en arrogantie, aan inpalmers, omploegers, afsluiters en versperrers?

Kom nou. Na al die inzet. Na zoveel enthousiaste steun van wandelaars, fietsers en sympathisanten? Kan dit echt? Nu overal te lande het besef groeit en de bevolking haar stem laat horen.

…Tja, waarop baseren wij ons met deze uitspraak? Wij begrijpen dat dit wellicht enige duiding vraagt. En willen die dan ook zo snel mogelijk geven. Als u nog even geduld hebt, tenminste…

Vandaar: binnenkort méér nieuws. Op deze site en op facebook!

 

 

 

Milan Kundera over ‘Het Pad’.

Het pad is een strook aarde waarover je loopt.

De weg verschilt van het pad,

niet alleen omdat er auto’s op rijden,

maar omdat hij een lijn is die twee punten verbindt.

Het pad is een ode aan de ruimte.

In de wereld der paden is schoonheid ononderbroken

en altijd wisselend;

bij elke stap vraagt ze: blijf even staan.

 

Milan Kundera uit ‘Onsterfelijkheid’.

Dit citaat prijkt op de tragewegenkaart van Wetteren. En deze is zeer aan te bevelen! Te koop aan 3€ bij de toeristische dienst naast de kerk. Een bekroning van jarenlang schitterend werk en van vruchtbare samenwerking. Voor het moeizame werk alhier beslist een vat van inspiratie!

Vroege Lentewandeling op zo. 22/2 in projectgebied 2 (= ten Oosten van de N42)

 

affiche_crop

De procedure rond ‘fase 2’ is ondertussen in volle gang en begon vorige zomer met de inventarisatie, ‘te velde’, van alle trage wegen. Een uitgebreid werk, waarvan wij het leeuwendeel voor onze rekening namen. Zoals u weet doen wij dit vanuit een diepe bekommernis rond het vrijwaren en herstellen van dit waardevolle erfgoed. Maar ook uit de overtuiging dat burgerinitiatief en betrokkenheid belangrijke sleutels zijn tot correcte informatie, inspraak, en een transparante, zinvolle besluitvorming.

Vandaar dat wij iedereen graag uitnodigen om op een aangename manier het terrein te verkennen tijdens een zondagse wandeling met onze werkgroep. Dit in de aanloop naar de gemeentelijke informatievergadering op 2 maart in de Oosterhoeve, waar uw aanwezigheid van groot belang zal zijn.

Heel graag tot dan!

zo ligt buurtweg s87 aan Berg te Balegem er ondertussen bij…

toestand februari 2015_klein

 

Na onze actie op de Dag van de Trage Weg in oktober 2014 en de herhaaldelijk afgeketste vraag aan de gemeente om deze waardevolle buurtweg in zijn oorspronkelijke (verharde!) staat te herstellen kregen wij uiteindelijk het volgende laconieke antwoord:

“Zoals reeds vermeld is dit een terugkerend probleem bij voetwegen die in het midden van een perceel lopen. Indien wij het wensen te bestendigen met een duurzame niet vergunningsplichtige verharding (voor fietsers) moeten wij inderdaad in gesprek gaan met Bogaert.”

Wij begrijpen dit echter niet als een ondubbelzinnige intentie van de gemeente om deze flagrante overtreding ook effectief aan te pakken: Bijzonder jammer en een gemiste kans van de gemeente Oosterzele om zich, na alle lippendienst, ook krachtdadig te profileren in dossiers die wel degelijk “aan de orde” zijn.

Laat de gemeente zich eens temeer de les spellen door onwillige enkelingen of kiest ze voor het algemeen belang en een groeiend normbesef hieromtrent?

Wij, de omwonenden en de talloze gebruikers en sympathisanten van deze historische en ooit veelgebruikte buurtweg zouden het alvast graag anders zien!

zie ook onze actie ‘Doorgang voor Iedereen’ op de Dag van de Trage Weg op 19 oktober 2014

 

 

 

 

 

‘Vois-tu ?’ – Robert Coudray

Vois-tu ?

Ils marchent vers une étoile
qu’ils n’ont jamais vue,
vers une mer
au delà des mers et des océans.
Ils sont trop forts, trop fous,
trop infimes
pour être maintenant cassés.
Leur secret ?
C’est de n’y voir rien,
ils sentent l’avenir,
et ils y marchent!
Ils ont le flair au coeur,
leur domaine
c’est maintenant et plus loin,
en avant.
Ils ont la morve au nez
ou le feu dans les fesses …
Leur force n’est pas d’abord
dans le vouloir,
mais dans la confiance
que quoi qu’il en coûte,
ils arriveront au terme de l’aventure.
Ne t’avise pas de les arrêter …
Ils te diront oui de la tête,
mais à l’aurore
ils seront encore debout.
Tu peux les enfermer …
Ils sont comme le vent
qui meurt ici pour naître plus loin.
Tu peux les tuer …
Des fleurs sauvages
s’enracinent sur leur tombe
pour guider d’autres voyageurs.
Nomades,
me direz-vous où vous allez,
je ne vois pas votre sentier ?
Ami,
Vas !
En avant !
L’avenir et la jeunesse t’appartiennent
chaque matin.

Robert Coudray

 

 

Robert Coudray is een begenadigde poète-ferrailleur uit Morbihan, in Bretagne. ‘Vois-tu ?’ komt uit zijn bundel ‘Des chemins de nomade’. Geschreven met ‘un flair au coeur’ die de gewillige sensitieve lezer voorbij de platgetreden paden tilt, en een organische onverzettelijkheid ademt, als je ’t mij vraagt. Ik nam me de vrijheid een paar regeltjes weg te laten die ik, zeker voor nederlandstaligen, minder sprekend vond.

Manu

november 2014

http://www.poeteferrailleur.com/